Rehber
Bu sayfa bilgilendirme amaçlıdır. Zeytinyağının tarihi, sınıfların nasıl okunduğu ve mutfakta kullanımı özetlenmiştir.
Tarih
Zeytin ağacının anavatanı Doğu Akdeniz havzasıdır. Arkeolojik bulgular, zeytinin binlerce yıl önce — kimi kazı alanlarında MÖ 6000'e uzanan tarihlerle — yağa dönüştürüldüğünü gösterir.
Zeytin, bu kıyı kuşağından Akdeniz'in iki yakasına yayıldı: Ege, Kuzey Afrika ve İber Yarımadası. Antakya'nın da içinde bulunduğu bölge, zeytin yetiştiriciliğinin en eski coğrafyaları arasındadır.
Sınıflar
Natürel sızma (EVOO), zeytinden yalnız mekanik yollarla elde edilen ve duyusal ile kimyasal ölçütleri en sıkı sınıfta karşılayan yağdır. Natürel birinci (VOO) aynı yöntemle üretilir; ölçüt eşikleri bir kademe geniştir.
Lampant, rafine edilmeden sofraya çıkmayan ham sınıftır; rafinasyon sonrası kullanım alanı bulur. Prina yağı ise zeytin küspesinden elde edilir ve ayrı bir kategori olarak etiketlenir. Dört sınıfın dördü de meşrudur — önemli olan, etiketin içindekini doğru söylemesidir.
Alıcı için pratik karşılığı şudur: sınıf, analiz değerleriyle birlikte okunur. Serbest asitlik, peroksit ve UV değerleri, sınıf beyanının sağlamasıdır.
Mutfak
Akdeniz mutfağı zeytinyağını hem çiğ hem pişirmede kullanır: salataya ve ekmeğe sızma; tencere yemeğine ve kızartmaya dayanıklılığı ölçüsünde diğer sınıflar. Tercih, damak ve tarif meselesidir.
Saklamanın üç düşmanı ışık, ısı ve havadır. Yağı koyu ve serin yerde, ağzı kapalı tutun; teneke ve koyu cam bu yüzden geleneksel ambalajdır. Doğru saklanan yağ, hasadından itibaren tazeliğini çok daha uzun korur.
Bu sayfa bilgilendirme amaçlıdır; sağlık beyanı içermez.
